Ólafur Þórðarson, New York; BLOGG

Blogg Ólafs Þórðarsonar í New York
á dingaling.net/blogg.htm 212 482 0202















::::






London Telegraph
LONDON TIMES
















DEBKA file


::::


















::::



WBAI
WFMU
WNYC








::::



SPYWARE
HOUSECALL
SYMANTEC
SPYBOT








::::

Iraq-casualties
Best of the blogs
Memory hole
Wikipedia

2001-2003 : 2004 : 2005 : CURRENT KVARTANIR : ENGLISH : HIN HLIÐIN
-COPYRIGHTED MATERIAL-

Velkomin(n) á persónulegt blaður, röfl og þvaður, í þessum heimi kjaftæðis og blaðurmennsku. Öll skrif hér eru mitt orginal efni, annað er sérstaklega tekið fram og má ekki kópíera neitt nema láta mig vita. Sem er ábyggilega hið minnsta mál, nema það sé náttúrulega gert án afskaplega jákvæðrar og nákvæmrar tilvitnunar. Ef þú ert svona aktual vegfarandi/Íslendingur í ferð á Manhattan máttu alveg hringja og fá kaffi hjá okkur. Við erum í fjármálahverfinu rétt sunnan við World Trade Center fyrrum, í húsinu hér til vinstri, númer fjörutíuogfjögur Trinity Place annari hæð. Fyrir framan okkur er Trinity kirkjan, fyrir aftan okkur einhverjar klámbúllur. Svona mitt á milli guðs og skrattans mætti segja mér. Hmm jamm ó já.

tölvupóstur: olafur (á) dingaling.net

Fimmtudagur, 30. Desember, 2004

Heimsendir!
Sá frétt í Mbl um að verið væri að byggja öldrunarþorp í Kópavogi. Gott og vel, nokkuð vel er séð um aldraða á Íslandi, vona ég.
En að kalla þorpið heimsenda finnst mér frekar undarlega úthugsað. Þetta er ágætt djók, en ef ég ætti að hætta að vinna og flytja í íbúðir aldraðra vildi ég ekki eiga heima þar sem kallast "jæja kallinn, nú ertu alveg að drepast!" Þetta er bara einstaklega ósmekklegt og of oft svona neikvætt viðmót gagnvart öldruðum.

Ég er á því að alveg eins og hið opinbera byggði svona frábærar sundlaugar vítt og breitt um borgina (sem aldrei hefði verið gert með einkarekstri) þá á hið opinbera að fjárfesta í leikfimisölum fyrir borgarana, hafa þá eins ódýra og kostur er og þar eiga aldraðir að fá spes aðgang og aðstoð með að halda sér í formi eins og kostur er ásamt viðeigandi ráðgjöf um hollt mataræði. Allavega byrja á að greiða þeim aðgang að leikfimisölum sem minna mega sín og hefðu mest út úr því að fá, leyfa dýru einkareknu sölunum að gera sitt. Þetta er góð fjárfesting í heilbrigðiskerfinu sannarlega, ásamt góðri kynningu á hollu mataræði, sérstaklega til að sneiða framhjá mataræðisbóksölum ofl, gimmikki.

Miðvikudagur, 29 Desember, 2004
Frétt ársins 2004.
Sennilega slær þessi frétt út öllum fréttum ársins 2004 á Íslandi. Núna er Halldór kallinn orðinn forsætisráðherra og leiðir land vort með miklum gusto. Smella má á myndina til að fá frétt ársins, in fact, cover ársins í læsilegri upplausn. Þjóðarstoltið stendur alltaf fyrir sínu í bröndurunum.

Miðvikudagur, 22. desember, 2004
Flúði út úr búð
Ég fór að versla í stórri búð í dag. Einhver setti Neil Diamond á spilarann. Ekki bara Neil Diamond, heldur Neil Diamond að gaula jólalög. Ég neyddist því til að forða mér og flýtti mér út hið snarasta. Það er nú ekki hægt að láta bjóða sér hvað sem er.

Föstudagur, 17. Desember, 2004
Lilja talar
Í dag talaði Lilja loksins, benti á Donnu og sagði "mamma" og svo mig og sagði "Pabba." Meiri upplýsingar um Lilju hér.

Í Cooper Hewitt
Fór í Cooper Hewitt National Design Museum á 5. Avenue. með ritstjóra tímarits, góðri vinkonu minni. Verð nú að segja að allt geta menn kallað hönnun. Helmingur af efninu var mjög gott, helmingur mjög slappur. Ýmis húsgögn eftir Donald Judd voru mjög sterk módernísk statements. Slappast er þó sjálft safnið, gömul húsakynni, voða ríkulegt enda gamalt íbúðarhús Vanderbilt. En smekkleysan er í að setja módernísk húsgögn í sali með yfirþyrmandi dökkbrúnu útskurðarflúri, brúnum og gylltum veggjum með svo til engri lýsingu og pissbrúnt máluðum veggjum. Hámark smekkleysunnar sem fyrirfinnst hjá svo mörgu yfirstéttar-efnafólki. Í viðbyggingu í safninu var loksins hægt að skoða hönnunina sem var verið að kynna, enda hvítir veggir og hlutlausara rými. Annars er merkilget hvað kanar eru duglegir við að endurvinna dót og sýna aftur og aftur það sama ad nauseum.

Um "ósamheldni stjórnarandstöðunnar" á Íslandi.
Það hefur verið bent á að sjálfur Sjálfstæðisflokkurinn hefur ekki verið algerlega samhentur í gegnum árin, þó þeir eigni sér með útblásnu stolti hinn sterka samhenta persónuvilja sem fylgir foringjum sem eru nógu getugir til að leiða þjóð út í stríð og þá glæpamennsku sem óhjákvæmilega fylgir.
Ég er nú ekki fær um að ræða nákvæm smáatriði ósamstöðu innan XD, en vil hins vegar spyrja um gildismat þess hluta mannfólks sem telur að samheldni flokks sé það sem skipti öllu máli. Hvort það sé í raun málefnalegur grundvöllur að ræða hlutina á slíkann máta. Ef flokkur á að vera alveg samhentur þá ber það vott um ólýðræðislegann strúktúr innan flokksins, því lýðræði felst fyrst og fremst í því að fá að vera ósammála. Undilægjuháttur, heigulsháttur, rassasleikingar og annar brúnnefjahegðan einkennir það sem býr að baki samheldninni innan goggunarraðar flokksins. Efst trónir þessi hani sem þykist geta borið vindinum byrginn en skítur bara á það sem undir er.
Ég myndi því halda fram hér og nú að allar staðhæfingar um að samheldni flokks sé til góðs sé alröng fullyrðing til að byrja með og að árásir Sjálfstæðismanna á raðir stjórnarandstöðu fyrir það eitt "að vera ósamheldnir" sé andstætt lýðræðislegum hugsanarhætti og í raun bein árás á undirstöðuþátt lýðræðisins. Allt þetta sem reykský til að fela umræðu um raunveruleg málefni dagsins (fjármálaspillingu).

Miðvikudagur, 8. Desember, 2004
Prófdómari í háskólum Parsons og RISD
Á Mánudaginn var ég prófdómari í Arkitektaháskóla Rhode Island School of Design. Það var afar skemmtilegt og sat ég yfir 2. bekkjum, alls 40 nemendum, sem kynntu tæknilegar útfærslur á hönnunarverkefnum og umhverfisvænum útfærslum á alls kyns byggingar hönnun.
Á morgun verð ég svo aftur prófdómari yfir nemendum í Parsons háskólanum, einnig Arkitektúrdeild og verður það mestallur dagurinn

Laugardagur, 27. Nóvember, 2004
Vegalagning og ný brú við Selfoss
Er verið að gera mistök á Selfossi? Það hefur sýnt sig að þegar vegir liggja beint í gegnum þorp og smærri bæi, þá er meiri uppgangur í viðkomandi þéttbyggð. Hellingur smágerðra miðbæja viðs vegar um Bandaríkin hafa dáið drottni sínum einmitt eftir að vegir hafa verið lagðir framhjá þeim, utan við þá. Það er kannski eðlilegt að þegar um stórborgir er að ræða, þá er skynsamlegt að leggja alls kyns hraðbrautir utan við borgina til að beina umferð frá smágerðum götum og mannhafi.
En á Selfossi?? Alltaf þegar maður hefur keyrt í gegnum Selfoss, þá er það smá pása frá

hraðbrautarakstrinum, maður hægir á hraðakstrinum og hlýlegt er að keyra í gegnum bæinn þennan eina eða 2 km sem það tekur. Kaffihús, sjoppur, veitingastaðir hljóta nú að stóla töluvert á umferðina sem fer í gegn. Ég meina náttúrulega að Selfyssingar margir stóla töluvert á umferðina sem fer í gegn. Hún heldur lífi í bænum, þó umferðin sé mjög lítil, allavega miðað við erlendar tölur.
Svo mér er spurn hvort ekki sé verið að gera stór mistök í nýrri áætlaðri brúarsmíði við Selfoss, þar sem ný brú á að liggja norðan við bæinn og gerir Selfoss að óspennandi útúrdúr. Vegurinn og nýja brúin yrðu lögð sem stórborgarhraðbraut sem sparar kannski 5 mínútur í akstri Austur fyrir, en Selfoss missir vegfarendur og verður ekki gesta-fleiri fyrir vikið. Búðir og þjónustufyrirtæki munu standa verr að vígi og kúnnarnir færri en áður, keyrslan í Austur verður áfangasnauðari.
Staðhættir Selfoss og aðkoma þjóðvegs hafa í manna minnum verið bundin brúnni. Minnir mig á sumar eyjaaðkomur þar sem keyrt er yfir sérstaka brú og komið beint ofan í miðbæinn. Þegar þar er komið er komið á ákveðinn áfangastað. Nú leyfi ég mér að halda því fram að mikilvægur hluti að uppbyggingu Selfoss er einmitt sú staðreynd að vegurinn liggur svona í gegnum bæinn. Ekki hefði ég sjálfur keypt neitt að ráði þar nema af þeirri staðreynd að lítil önnur ástæða er að stoppa á Selfossi nema þá að það er þægilegt fyrst maður er kominn alla leið í miðbæ Selfoss. "Nei sko, þarna er hægt að kaupa Prins og Kók og Ís eða hægt að setjast niður og fá sér eitthvað að borða...eða fá sér kaffisopa"
Svo manni verður að spurn með annað, hvort vegagerðin hafi rétt, eða vit á, að skrönglast svona með framtíð bæjarbúa? Ekki hafa þeir nú vitið á borgarskipulaginu þó þeir kunni að smíða brýr og malbika. Þeir eru jú nú þegar búnir að varanlega rústa Ingólfsfjallinu fyrir ofan, svo kannski er þeim bara annt um að ópersónulegar hraðbrautir? Á svo að setja upp einhverja auðhringastaði með hraðbrautarþjónustu næst hraðbrautinni svo hægt sé að setja smærri búðir og þjónustu Selfoss á hausinn? Eru fjárfestarnir að agitera fyrir þessari eyði-hraðbraut? Þetta er jú ekkert nýtt fyrirbæri og maður hefði haldið að fólk hugsaði svolítið um þessa hluti áður en barnið dettur ofan í brunninn. Góðir bæjir reka stoðum undir smærri fyrirtæki og staðbundin þjónustufyrirtæki því fátt er áhugaverðara en að koma á stað sem hefur sérkenni. En það er víst svona, maður kemur líklegast til að keyra framhjá Selfoss á 100 og aldrei stíga fæti þar framar. Kannski gera íbúar Suðurlendisins það líka, maður veit ekki. Allavega skulum við vera vör við að þessi nýja brúarsmíð er ekki bara spurning um að koma svo og svo mörgum bílum svo og svo langt í einhverjumhraðbrautarútreikningum. Næsta byggðarlag sem farið er í gegnum með byggð að ráði á báða vegu er hin fallega Vík í Mýrdal. Vonandi vakna íbúar Selfoss og sjá að sér að bær þeirra gæti orðið liðið lík með tilkomu einnar brúar hannaðri af vegavinnuköllum en einmitt vegargerðin virðist leika lausum hala í skipulagi landsins með það eitt að gera voða vegi en ekki umhverfi við þá.

Föstudagur, 26 Nóvember, 2004
My Pet Goat
hét víst sagan sem Bush var að lesa að morgni 11 Sept 2001 þegar flugvélarnar höfðu krassað hérna fyrir utan hjá okkur, Rakst á þessa ritdóma um sjálfa bókina á Amazon.com, fannst þeir helvíti fyndnir:

A wonderful read for goat-lovers of all ages: My three year old son was completely engrossed in this book. He just loves goats. However, partway through the book, my wife came in to whisper something in his ear. He waited 7 seconds, turned to me and said: "Daddy, I need to go do what three year olds need to do. I'll be back as soon as I can, but you keep on reading." He left, and I finished the story. I then wept for seven minutes. It was quite a moving story.

Presidential Material for sure: I was enthralled with the plot, so much so that I couldn't put the book down, even 7 minutes after I had been given the most horrific news of my life. PD Elliott

Mezmorizing: This book mezmorized me for seven minutes. I had just been in an accident and happend to have the book in the car. While I sat there bleeding to death and waiting for the EMTs, I couldn't put the book down. I felt my face go numb and expressionless. After seven minutes, I realized my medical situation was a little more important than the book, but for seven minutes I was just clueless. Highly recommended. Rob Watson

I love pet goats: I love pet goats. They fascinate me. Reading about pet goats capture my imagination so much that it takes me at least seven minutes to get my bearings again. L. Meissner Jr

25. Nóvember, 2004
Þakkargjörðarhátíð.
Hér voru í dag fjölskyldumeðlimir Donnu. Einn er hægri maður, sem er í lagi nema hann kaus forsetann í síðustu kosningum. Ég spilaði því Fahrenheit 911 DVD fyrir börnin hans. Nú er að sjá hvort eitthvað kemur út úr því.

Mánudagur, 22 Nóvember, 2004
Hjólreiðartúr.
Var að koma úr hjólreiðartúr meðfram Hudson ánni. Þegar ég fór framhjá vegg einum og beygði í norðurátt stóð skyndilega fyrir framan mig hópur vopnaðra manna, einhvers konar verðir eða hermenn. Einn sneri sér þá skyndilega við og horfði beint á mig um leið og vélbyssan miðaði beint á mig. Mér leist ekki á blikuna og bara hjólaði áfram. Held hann hafi verið voða var um sig og verið tilbúinn að eiga við einhvern sem kemur aðvífandi eins hratt og ég geri. Svona er þetta að búa á 9-11 svæðinu, eftirköstin eru að eiga við ríkisstjórn úr böndunum.
Auðvitað hef ég ekkert á móti vörslu og að fylgst sé með grunsamlegum aðilum, hvað þá að lið sé tiltækt til að eiga við hugsanlega ógn. En það er nú lágmark að þjálfa liðið og kenna þeim að beina byssunum upp í loft frekar en að blásaklausum íbúum 9-11 hverfisins.
Spurning hvort þetta sé tímaspursmál hvenær þeir skjóti óvart saklaust fólk? Og þó... hér er ólukku táningur sem löggan skaut í klofið fyrir að rífa spegil af bíl... Off-Duty Police Captain Shoots Unarmed Boy, 15 Eru til skotheldar hjólreiðakappa-nærbuxur?

Mánudagur, 15. Nóvember, 2004
Í barnafatadeildinni.
Fór í dag í barnafatadeild Century 21. Þar var svo mikið af fötum að ég varð alveg ruglaður, var búinn að labba með Lilju í bakpokanum í nokkra klukkutíma. Mig vantaði bara pollabuxur og spurði því afgreiðslukonu sem var að stússa eitthvað:
"Where do I find rainpants for my baby?"
Hún svaraði um hæl: "Try the children´s department" um leið og hún hljóp í burtu.
Ætli hún hafi vitað að við værum í barnafatadeildinni?

Laugardagur 13. Nóvember, 2004
Hinir viljugu tala stórt
MBL: "Davíð Oddsson utanríkisráðherra ítrekaði í umræðum um utanríkismál á Alþingi í gær að íslensk stjórnvöld væru sem fyrr á þeirri skoðun að rétt hefði verið að gera innrásina í Írak." Maður er eiginlega bara alveg klessa á þessum viljugunaryfirlýsingum ráðamanna Íslands með Bush stjórninni. Davíð Oddsson sífellt að verja stríðið í Írak og Halldór ekkert skárri. Nú eftir að í ljós hefur komið að 37,000-100,000 manns hafa drepist í þessari drápsskriðu Búsksins í Vestri hamra stuðningsmenn enn með hausinn á steini sannleikans, allt í blóði og þeir láta sér ekki segjast. Davíð lýsti yfir á Alþingi að hann efaðist um þessar tölur um 100,000 manns og hélt því fram að þær væru 15,000 sem er tala að mestu byggð á dauðsföllum sem birst hafa í blaðagreinum og almennt álitin sem allt of lág. Samt náttúrulega of há. Þá spyr maður hvað Davíð hafi fyrir sér í þeim málum að hrekja 100,000 töluna? Er hann að segja þjóðinni satt? Þessar tölur um 100,000 voru gerðar á nákvæmara úrtaki en gengur og gerist í venjulegum kosningakönnunum og Davíð því sennilegast að reyna að þvo hendur sínar með einhverju sem er "kannski satt eða kannski ekki", svona eins og Bush gerði með 350 tonna sprengiefnamálið og hefur jú annað komið á daginn síðan.
Nú er baráttan um Fallujah á 4. degi og eru miklar fréttir af ömurlegum aðstæðum íbúa í borginni. Tugþúsundir borgara eru í gíslingu og karlmönnum í ákveðnum aldurshópi er slátrað. Íraksstríðið virðist vera að breiðast út frekar en hitt og ráðamenn tala um að við séum á réttri leið þarna.
Hér er því smá ný mynd frá mér, -komment á daginn í dag og síðustu viku etc.

Föstudagur, 22. Október, 2004
Auglýsingaáróðurinn í Amerísku sjónvarpi
Um daginn var ég að ræða við vin minn um Amerískt sjónvarp og þessar endalausu óþolandi auglýsingar sem brjóta efnið á 3-6 mínútna fresti. Hann sagði að sér þætti þetta bara allt í lagi, "maður getur þá staðið upp og fengið sér eitthvað snarl eða farið á klósettið". Mér varð á orði að hversu oft gæti hann skitið yfir Ingmar Berman mynd, hann vissi það nú ekki, né hversu mikið ruslfæði hann gæti torgað á fimm mínútna fresti. Þetta er náttúrulega bilun. Og bilun að fólk sætti sig við þetta að halda að það sé gott að éta chips sem verið er að auglýsa á sama tíma allt þegar yfirskynið er Ingmar Bergmann.
Ég reiknaði út fyrir nokkrum vikum að ef maður horfir á Amerískt sjónvarp í ca 3,5 klst á dag, þá eru það nærri 24 klst á viku. Það reiknast náttúrulega í 52 heila daga á ári, án þess að sofa eða neitt, bara í sjónvarpsgláp. 52 dagar. Ef við reiknum svo með 40% þess tíma í auglýsingar, þá horfir maður á BARA AUGLÝSINGAR í sem svarar 20 dögum samfellt á ári. Svo segja menn að auglýsingasjónvarp kosti ekkert. Ekert nema tímasóun og að sjálfsögðu að maður eyðir pening í hluti sem mann vantar ekki. En við Donna borgum $50- á mánuði í kapalsjónvarp, sem er svo óvart 90% auglýsingar. Og hann er ekki neitt smávaxinn skítahaugurinn eftir allar þessar klósettferðir...ehemm.

Miðvikudagur, 20 Okt, 2004
Mmmmmm. Humar með smjöri
Aumingja humrarnir. Hvernig þætti ykkur að vera dregnir inn í dýflissu með hendurnar bundnar með stórum teygjum. Kverkarnar þurrar, sársvangur, ekki fengið að borða í fleiri daga. Stór skrýmsli stöðugt að pota í mann og sleikja út um, sterk ljós að lýsa beint í augun, hvernig væri að hleypa manni aftur heim til sín á hafsbotninn þar sem maður á heima, ha? Nei, aumingja humrinum gerður sá greiði að slökkva á síðustu lífsvoninni og hent lifandi út í sjóðandi vatn þar sem hann hvín og frýs upp af sársauka. 3ja stigs brunasár alveg í gegn. Oj bara.
Andstyggðar kveljarar saklausra dýra.
Þegar faðir minn fór með mig í fiskitúra í gamla daga var hann með rotara til að rota fiskinn, "vera ekki að kvelja hann að þarflausu".

Mánudagur, 18. Okt. 2004
Sveitasælan
Komum í gærkvöldi úr helgarferð upp í sveit, þar sem við erum að athuga með að byggja hús. Ekki sáum við 210cm bjarndýrið sem nágranninn talaði um, en það fannst nú bjarndýraskítur á lóðinni okkar. Kannski þarf ég þá að kaupa mér byssu og eins gott að Bush leyfði fólki aftur að kaupa semi-automatic byssur (hálfgildings vélbyssur). Stilli einni slíkri upp á veröndinni eins og sannur upstate New Yorker, þar sem núna er allt morandi í Bush+Cheney kosningaskiltum.
Lilju fannst allavega afskaplega gaman þar sem hún skreið um og lék sér á stofugólfinu fyrir framan byssuskáp Mario, ég taldi 7 riffla í honum.

Svo var opnun í Hunterdon Safninu. Verk N-Amerískra hönnuða, safn undarlegra innanstokksmuna. Þar átti ég slatta af verkum og sumum þeirra raðað upp við innganga í salina. Kom ágætlega út. Á leiðinni í bæinn enduðum við svo í umferðarteppu, s.s. Kringlu í Lækjartorg tók 1-1/2 klst. Svo kvartar fólk yfir umferðinni heima.

Vegatollar
Það er bara fakta að tafir á hraðbrautum hér umhverfis New York eru vegna 3ja atriða. Helst vil ég benda á vegatolla. Í gær vorum við í meira en klukkutíma að bíða eftir að fá að borga $6- toll. Sem er vissulega skattur fyrst búið er "að lækka skatta". Einhvers staðar verður að borga í samfélagið þó einka-glæponar vilji gera undanþágur fyrir skattsvikarana. Það er kannski frekar stjúpid að borga toll á 50 ára gömlum undirgöngum sem þarfnast ekki viðhalds, þarf bara mannskap í að manna tollskýlin. Og að bíða í klukkustundir bara til að borga segir mér að betra er að borga þetta í sameiginlegu sköttunum. Þvílíkt rugl og svínarí.
Hinar ástæðurnar eru viðgerðir á vegunum, sem oft dragast á langinn vegna verktaka að mjólka ríkið, og þriðja ástæðan eru slys sem stoppa umferðina.

Fimmtudagur, 14. Október, 2004
Ósýnilega bloggið

Sunnudagur, 10. Október, 2004
Arkitektúr er sviðsmynd
Eftir því sem ég eldist er ég meira og meira sannfærður um að arkitektúr, almennt séð, þarf að gegna betra hlutverki sem sviðsmynd. Bygging í borgarmynstri gegnir ákveðnum hlutverkum í leikriti borgarinnar, er bakgrunnar sem miðar að betra leikverki fyrir íbúa samtímans að lifa í.
Svo má segja á hinn bóginn að ef byggingin sjálf gegnir aðalhlutverki, þá gerir hún borgina að eins og leikrit þar sem einn stóllinn leikur aðalhlutverkið. Eða að baktjaldið er aðalhlutverkið. Gott konsept, en í raunveruleikanum (whatever that is) frekar dauft og líklegast skemmandi fyrir leikarana, söguþráðinn og upplifun leikritsins.
Bygging gegnir líka því hlutverki að vera leiksvið innbyrðis, fyrir notendur húss, notenda herbergis. Svalir, inngangur, garðstofa gegna hlutverkum að vera leiksvið á mörkum götunnar og innviða. Innviðir eða stök herbergi gegna hlutverki sviðsmynda einkalífs, þar sem einstaklingar feta sig áfram í tíma og rými í augljósum jafnt sem óskilgreinanlegum athöfnum.
Í borgarskipulagi er götumyndin aðal leikmyndin. Þetta sést vel á Laugaveginum þar sem raðir húsa gegna hlutverki fyrir götumyndina sem slíka. Hraðbrautir á borð við Kleppsveginn hafa lélega götumynd, svo lélega að þær eru alger andstaða þess sem við getum kallað borg.
Leiksvið götumyndar ræðst í sinni einföldustu mynd af akreinum fyrir umferð á hjólum/dekkjum, gangstéttum fyrir gangandi og byggingum beggja megin sem horfa út yfir götumyndina. Svalir á annari hæð og þriðju hæð skipta miklu hlutverki fyrir götumyndina. Á fyrstu hæð er inngangur í verslun og/eða íbúðir eða skrifstofurými efri hæða. Hlið húss sem liggur við gangstéttina er þannig lóðrétt leikmynd, þar sem leikarar birtast á svölum, fara inn af því eitthvað er í gluggunum...

Föstudagur, 1 Október, 2004
Kappræður Bush og Kerry
Hef bara eitt að segja hér og það er að Johnson forseti hafði vit á því að bjóða sig ekki fram aftur, 1968, eftir að hafa leitt þjóðina inn í Víetnam. Leitt að sjá forsetaframbjóðanda sem hefur ekki sama smekk og vit.

Fimmtudagur, 30 September, 2004
NPR Fréttir
NPR, National Public Radio, er útvarp sem kannski kemst næst því að vera Amerísk gufa. Það hefur þó versnað sem útvarp á síðustu árum. Þeir eru lengi að koma með fréttirnar og oft litaðir og hlutdrægir. Í dag t.d. sé ég á vefsíðu mbl.is að sprengja í Baghdad drap nokkra fullorðna og fleiri tugi barna. Fréttaskot NPR sagði bara þetta og það orðrétt: "There has been no word on US casualties in a bomb in Baghdad today." Ekkert skrýtið að svo margir Kanar leita í BBC til að fá almennilegri fréttir.

Minnkum ríkisbáknið
Sé í Fréttablaðinu í dag grein eftir Þorvald Gylfason. Hann fjallar um tollarana vinsælu sem elta landann uppi eftir smápeningum og tollagreiðslum. Það er ekki hægt annað en vera sammála að tollarar eigi ekki að vera að vinna í að bera sig eftir smotteríupphæðum og/eða gera fólki erfitt að flytja inn einfalda stöku hluti. Hann leggur til "best er að afnema vörugöldin (þau námu 8% af tekjum ríkisins í fyrra), enda er ríkisstjórnin búin að lofa því að lækka skattana."
Ég er nú enginn sérfræðingur í ríkisútgjöldum en það segir sig sjálft að ef ríkið ætlar að lækka skattana, hvernig á það þá að standa undir 8% tekjuMISSI? Það er ekkert neinar smáupphæðir. Ef við berum þetta saman við fyrirtæki, þá er 8% tekjumissir töluvert vandamál. Fyrirtæki sem missir 8% tekna er líklegast í rekstrarvandamálum og á svo ofan á að gefa afslátt á sínum vörum (hliðst. skattalækkunum) þá erum við að tala um TAP fyrirtæki. Þetta er nákvæmlega Reagan vandamálið, hann setti ríkissjóð í methalla með slæmum afleiðingum.
Eða eru Íslendingar gengnir af göflunum í þessari einkavæðingarumræðu? Það er eins og það þurfi engin rök fyrir einu eða neinu þegar hið gullna orð einkavæðing er annars vegar. Bara einkavæða og þá lagast allt?? Bara lækka skatta og þá lagast allt? Bara afnema reglugerðir og þá lagast allt?
Í umræðunni um skattalækkanir er aldrei rætt um þennan einfalda hlut: Balance Sheet. Ef skattur er lækkaður, þá þurfa tekjur ríkisins að aukast annars staðar til að vega á móti. Ef skattur er lækkaður OG tekjur minnka um 8%, þá er ágætt að skylda fólk að fara í bókhald 101 eða halda þeim sem agitera fyrir svona frá allri stjórnun. Takk fyrir. Því þeir hinir sömu virðast ekki vera færir um að skera niður í bákninu þar sem það meikar sens. Svo er einkavæðing ekki svo einfaldur hlutur. Það er vel hægt að hagræða með einkavæðingu í ákveðnum vel völdum tilfellum. Svo er þetta eins og með mat, matur er góður í hófi og drepur í óhófi, þ.e. hver einstaklingur er með sérþarfir í mataræði. Svo er nú slæmt mál að einkavæða bara í nafni einkavæðingar.

Miðvikudagur, 29. September, 2004
Plat verkfall?
Talandi um verkfall, ég sé í Fréttablaðinu í dag frábæra hugmynd eftir Kristinn Jakobsson um virtual verkfall:

"Hugmyndin er að í stað verkfalla, ef á annað borð komi til þess neyðarúrræðis, verði farið í sýndarverkfall (eða virtual strike). Með sýndarverkfallsleiðinni semji vinnuveitendur og verkalýðsfélög um, að komi til þess að starfsmenn leggi niður vinnu, fari í verkfall, beri starfsmönnum samt sem áður skylda til að koma til starfa og vinna launalaust. En vinnuveitandinn skuldbindur sig jafnframt að skila allri sölu af þeirri framleiðslu og þjónustu sem framleidd er í sýndarverkfallinu í ákveðinn sjóð. Sjóðurinn getur verið líknarsjóður eða styrkur til ákveðins verkefnis..."

Ef við heimfærum þetta upp á kennaraverkfallið lítur út sem kennarar geti þá bara unnið launalaust, og laun þeirra í staðinn bara sett í styrktarsjóði ýmsa, gefin út í bæ, ef þeir voga sér að fara í verkfall. Það myndi knýja kennara til að bara vera ekkert að standa í þessu og sætta sig við sín lágu laun sem myndu fara niður úr öllu valdi, hver vill vinna launalaust og sjá launaseðlana hverfa í einhverja sjóði óviðkomandi eigin útgjöldum?
Á vinnumarkaði þar sem við erum að ræða um framleiðsluvinnu einhvers konar myndi atvinnurekandinn fá sína vinnu unna en borga launaseðla og allar tekjur í einhverja styrktarsjóði.
Sá galli er á gjöf Njarðar að fyrst launaseðlar eru jú greiddir með income, þ.e. sölunni af framleiðslunni og ef income af þjónustu fer beint í líknarsjóð hvort eð er, er ekki hægt að greiða laun til að greiða í líknarsjóð þar sem peningurinn er þegar kominn þangað. Svo er, eins og menn sem hafa unnið vita, oft erfitt að aðskilja starfsafrakstur á eitt eða annað djobbið og kúnninn greiðir oft fyrir vinnu sem dreifist ójafnt á lengri tímabil. Þannig getur sá sem stjórnar bókhaldinu rukkað fyrir vinnuna eftir verkfall og fengið sitt borgað. Þetta kerfi léti launþegann borga brúsann, er kannski eins konar sýndarviðskipti. Ekki slæmt fyrir viðskiptafræðing. Þetta passar bara vel inn í alla umræðuna um sýndarhagfræðina sem er tekið sem staðreyndum.

Föstudagur, 24. September, 2004
Mínir hjólreiðatúrar
eru einungis um 10 kílómetrar í einu, en þá hjóla ég á fullu og fram úr öllum. Hjóla upp að pier 63 á Hudson ánni þar sem Chelsea piers eru og sest niður. Yfirleitt um kvöldmatarleitið. Horfi á flugumferðina, báta/taxa-ferjuumferðina, kajakana, þyrlur, allur andskotinn fer eftir þessari á á láði eða legi. Geislar sólarlagsins lýsa upp mengunarskýjin yfir New Jersey þar sem efnaverksmiðjur eru eins algengar og mýflugur. Við geisla sólarinnar sést vel þar sem í rökkrinu sem er að skella blása strompar allt í einu miklum reykjarmökkum. Í Norðvestri við þar sem ég venjulega sit er hægt að sjá reglubundið undraský með einkennilega lögun ljóma í síðustu ljósageislum dagsins. Þetta er einhver verksmiðja sem reglulega sleppir út einhverjum gufupestum milli 7 og 8 á hverjum degi og reykurinn mótar skrýtin form sem líta út eins og manngerð ský.

Miðvikudagur, 22 September, 2004
Dýrt er brjóstið á Janet
Fullkomna fólkið á FCC sem stýrt er af þinginu hefur sektað sjónvarpsstöðvar um 1/2 milljón dollara af því það sást í brjóstið á Janet Jackson í 3 sekúndur einhvern tímann í fyrra. Mér er nú hugsað til þess, hvað gera þessir sömu uppskafningar ef þeir fara til Evrópu og sjá venjulegar auglýsingar þar sem brjóst sjást? Breytast eiginmennirnir þá í óstjórnandi perra? Verða kristilegu fullkomnu eiginkonurnar reiðar út í darn Frakkana fyrir að vera með svona endalausann dónaskap og ógeðslegheit? Segi eins og ég hef áður sagt -hvað ef ungabörn sæju brjóstið á Janet í þessar 2 sekúndur? Væri það ekki hræðilegt.
Merkilegt hvað lítið má segja hér í mínu heittelskaða landi. Það sannast hér.

Annars er brjóstið á Janet Jackson ekki aðalmálið hér. Þeir 7 auðhringar sem eiga allar sjónvarps- og útvarpsstöðvar í Bandaríkjunum hafa mestann áhugann á að geta einokað markaðinn enn meira en þeir gera. Þeir hafa staðið í stappi við FCC með að losa um reglugerðir um eignarhald á fjölmiðlum, Bush stjórnin hefur stutt þá, en verið stoppaðir af dómurum. Allir þessir fjjölmiðlar eiga það sameiginlegt að birta engar fréttir um einokunarstefnur sínar og hvernig þeir stjórna á bakvið tjöldin í Washington til að ná takmarki sínu, betra að blása út svona mál eins og Janet Jackson brjóst til að sverta FCC sem stendur í vegi fyrir þeim með að eignast markaðinn alveg. Það er jú stór markaður í heilaþvotti á almenningi og nokkrir í innsta kopp FCC er mútað af auðhringunum til að greiða "rétt" atkvæði.

Sunnudagur, 19, September, 2004
Ment er Mátur, kennaraverkfall í fyrramálið
Tók eftir þessu góða skilti í mbl. þar sem nemendur mótmæla kennaraverkfalli. Það er greinilegt að það veitir ekki af að elsku krakkarnir fái smá kennslu í stafsetningu. Enn fyndnara að þetta eru víst nemendur frá Hafnarfirði.

Annars er kennarastarfið óttalega vanmetið starf. Aukavinnan er mikil, það er fleiri sólarhringa vinna að fara yfir ritgerðir og próf, kennarar hafa áhyggjur af nemendum sem gengur illa, erfiðir nemendur valda hugarangri, tímaundirbúningur tekur tíma, foreldrasamræður geta átt sér stað hvenær sem er, í raun er þetta starf sem endar ekki þegar gengið er út um dyrnar á skólanum. Í könnun sem birt er í dag er sagt að 70% almennings er á móti þessu verkfalli. Það þýðir að 70% fólksins í landinu tekur inn einsleitum fréttaflutningi í fjölmiðlunum, sem N.B. hafa slaknað mikið á síðari árum. Ég er eiginlega hættur að nenna að lesa íslensku blöðin rétt eins og ég er löngu hættur að nenna að lesa commercial blöðin í USA eða horfa á skítasjónvarpsrásir sem eru ekkert annað en auglýsingapípur peningamanna.

Laugardagur, 18. September, 2004
Mario, undarlegi samstarfsmaðurinn
Hjalti Karlsson frændi minn minnti mig á þetta atvik sem henti mig á skrifstofu á miðjum síðasta áratug:
Það hefur verið ca 1994, ég fór á klóið. Á arkitektastofunni var hlédrægur maður sem talaði varla við neinn, Gaetano vann með honum í skammann tíma, lét hann smíða eitthvað líkan. Allavega fór ég á klóið einn daginn og lokaði hurðinni aftur að mér. Ég fann eitthvað mjúkt undir skónum og fann á sama augnabliki þessa agalegu skítabrælu. Leit niður og sá eitthvað brúnt sem lá að hluta til kramið (af mér) á gólfinu. Ég beygði mig til að gá betur og það bar ekki á öðru. Einn skítur á gólfinu. Svo ég hoppaði á annari löpp að hurðinni, vatt henni upp og gargaði fram í stofu: "Who shit on the floor?" Það voru nú ekki nema 3-4 starfsmenn þarna þann daginn svo eftir örfá augnablik kom maðurinn hlaupandi og sagði; "sorry, sorry". Ég spurði sallarólegur "did you really do that?" Hann bara sagði "sorry, sorry" ýtti mér frá og lokaði hurðinni til að þrífa upp eftir sig. Man ekki hvort ég hafi rétt honum skóinn minn eða hvort ég fór á hitt klósettið til að láta vatn renna á skósólann. Hann sagði ekki orð við mig það sem eftir var, held að hann hafi enzt 1-2 daga eftir þetta. Mér er þetta enn þann dag í dag með öllu óskiljanlegt atvik, þó ég hafi hitt marga karaktera á lífsleiðinni.

Föstudagur, 17. September, 2004
Að eiga hund í Reykjavík.
Það eru hreinir fordómar í gangi gegn hundaeigendum í Reykjavík og Íslandi almennt. Ef hundaeigandi uppfyllir eftirfarandi skilyrði, þá er ekkert að því að hafa hunda alls staðar, nema kannski þar sem verið er að fara með matvæli, svo og
á barnaheimilum.
Skilyrði: ÞRÍFA UPP SKÍTINN, TAKK FYRIR, ANNARS SEKTAÐ UM 10,000 KALL PER SKÍT
Að öðru leyti eiga hundaeigendur að vera ábyrgir fyrir hundi sínum eins og þeir eiga að vera ábyrgir fyrir eigin gjörðum. Ekkert lítið asnalegt að ganga niður Laugaveginn og sjá skilti sem segir hundar bannaðir. Lögga sem gefur út sekt á það má sjálfur hundur heita mín vegna og þeir sem standa fyrir svona dónaskap gagnvart hundaeigendum eiga að vera rasskelltir á Lækjartorgi berrassaðir á sérstökum hátíðarhöldum í anda Bastilludaga. Þ.e. rasskelltir með skiltunum sínum.

Föstudagur, 17. September, 2004
Dauðagraf.
Hér er síðasta útgáfa af línuritinu sem ég hef ekki séð á prenti enn. Plottaði tölurnar til 15 Sept og 45 gráðu lína væri 1 dagur lárétt, 1 dauði lóðrétt eins og áður. Það sem er eftirtektarvert við þetta graf er að tíðni dauðsfalla Bandarískra og annara vestrænna hermanna fer vaxandi, eins og sést betur á myndinni með dökku línunni. Þegar sú lína er lárétt er tíðnin komin niður í núll dauðsföll.

Fimmtudagur, 16. September, 2004
Fog of War
Var að horfa á þessa mynd, sem er byggð á ítarlegum og ágætum viðtalsbútum við McNamara. Í henni koma fram ansi margir gullbitar sem eiga við um stríð almennt og þá sérstaklega stríðsbrask Bandaríkjanna. (McNamara var eins konar Rumsfeld Johnsons.)
Hér er lýst frá sjónarhóli Hvíta Hússins hvernig Bandaríkin drógust inn í Víetnam stríðið. Hvernig mannlegur breyskleiki og hroki leiddu til dauða 3,4 milljóna manna. Bandaríkin bombuðu Víetnam með margföldu magni sprengiefna en varpað var á V-Evrópu í seinni heimsstyrjöld.

Þetta er áhugaverð speki myndarinnar sem ég tók eftir, með að heimfæra má upp á daginn í dag:
McNamara: "Don´t answer the question that is asked of you. Answer the question that you wished had been asked you." -Er enn í fullu gildi í dag hjá þessum stjórnmálamönnum.
Johnson: "We have a commitment to Vietnamese freedom." ... "America wins the war it undertakes, make no mistake about it. And we have declared war on tyranny and agression. If this little nation goes down the drain, ask yourself what is going to happen to all the little nations". Þetta segir hann með svona sjálfstrausts-svip, Bush-glotti. 1965]

Áhugaverðastur er núna samanburðurinn við Írak:
-Bandaríkin fóru inn einsömul, án samþykkis annara þjóða.
-Þingið gaf samþykki að forsetinn geti sjálfur ákveðið hvernig auka eigi/fara eigi í stríðið.
-Farið var í fyrstu alvöru brjálæðislegu sprengjuherferðirnar á fölskum forsendum.
-Farið var inn án þess að skilja "óvininn"
-Farið var inn til að berjast í öðru landi en Bandaríkjunum, sem "hluta af kalda stríðinu".
-Bandaríkin litu á Víetnam sem hluta af kalda stríðinu, baráttunni við Sovét og Kína. Meðan Víetnamar litu á Bandaríkin sem nýlenduherra að taka við af Frökkum. Víetnamar voru þannig að berjast fyrir eigin sjálfstæði, gegn árás erlends ríkis, og litu á stríðið sem borgarastyrjöld. Eins og þeir höfðu barist gegn Kínverjum í 1000 ár þar á undan og voru þannig ekki hluti af Rússlandi, Kína né þá einu sinni kalda stríðinu...

Einn munurinn er að sá bjáninn sem kom þessu af stað bauð sig ekki fram aftur til forsetaefnis. Kannski var fólk heiðarlegra í þá daga.

Margar lexíurnar hér og samanburðurinn merkilegur. Of langt mál. Frábær mynd, leigðu diskinn.

Laugardagur, 11. Sept, 2004
3 ár...
síðan ósköpin skeðu hér fyrir utan hjá okkur. Í nótt var hellingur af mótórhjóla"töffurum" að Mynd sem ég tók út um gluggann, ca 250-300m fjarlægð

Mynd sem ég tók út um gluggann, ca 250-300m fjarlægð

hringsóla hér fyrir utan. Þeir eru hér enn þar sem ég skrifa þetta kl. 13:00. Þenja mótórhjólin og flautandi, gargandi heróp, einhver þjóðernisrembingur og mannastælar -með litla Ameríska fána á mótórhjólunum sínum, hvort tveggja framleitt í Kína. Allavega koma þeir hingað að úr úthverfum og stöðum eins og Long Island eða skítapleisum eins og Delhi New York til að halda vöku fyrir því fólki sem býr hér, haldandi að þeir séu að ógna Osama Bin Laden með sínum wannabe-glæponalátum. En eru svo bara að trufla og angra okkur íbúa WTC hverfisins. Höfum við ekki fengið nóg? Af hverju eru þeir ekki sektaðir fyrir ólæti og á nærri sama tíma voru hellingur af friðsamlegum mótmælendum handsamaðir fyrir ekki neitt nema halda á skiltum.

Myndina til hægri tók ég út um gluggann, undir 300m fjarlægð frá SSA horni syðri turnsins.

Kveikti á sjónvarpinu áðan og þar voru öll idjótin að keppast við að fá athygli og nota sér atburðina sér til framdráttar. Má þar nefna Bush, Giuliani, Pataki ofl. Það skrýtna við minningarathafnirnar er að þetta eru eins og fagnaðarsamkomur, fánar og lúðrasveitir og ræður sem "stappa stáli" í fólkið. Ég veit ekki með aðra, en mér finnst þetta ekkert lítið bilað. Ef við erum að minnast atburða þar sem þúsundir manna farast þá er þögnin oft best og einfaldir viðburðir betri en blöðrur og hetjuræður. Það er gott mál að lesa nöfn þeirra sem fórust. En eitt sem ég hef ekki heyrt neinn tala um er að askan úr turnunum var tekin burt og hent. Í þeirri ösku eru öskuleifar margra fórnarlambanna og enginn hefur minnst á hvað eigi að gera við öskuna. Það er ekki mikil virðing við þá látnu að henda öskunni.

Oh well. Mér er minnistætt í lok sumarsins 2001 þegar ég labbaði niður Broadway og var nærri kominn hingað, og sá á horni Wall Street og Broadway mikið gráskeggjaðann skítugann og illa til fara gráklæddann mann sem hélt á stóru hvítu skilti með rauðum stöfum: WORLD WAR THREE IS COMING. Og ég glotti út í annað og hugsaði: Vá, þessi er klikkaður. Svo kom bara djöfullinn í heimsókn í hverfið tveimur vikum seinna. Tilviljanir eru oft áhugaverðar.

Þessa mynd tók ég svo í Október 2001 ofan af þaki. Skömmu áður en við fluttum yfir götuna í stærra pláss sem losnaði.

Þriðjudagur, 7. September, 2004
1000 hermenn drepnir hingað til
Í dag er mikilvægur punktur í írakksstríðinu. 1000 bna hermenn dauðir í írak.
http://icasualties.org/oif/ . Hvers vegna þetta er ekki í fréttamiðlum as we speak, eða er fréttin á undan fréttamönnunum? Nú er að sjá hvað fjölmiðlar eru lengi að gera þetta að þeirri frétt sem þetta er. Allavega hef ég ekki séð neitt nema af því ég tékka reglulega á ofangreindri vefsíðu. Með særðum einhvers staðar á svæðinu 10,000 manns, þá er casualty rate ansi hátt hjá Bandaríska hernum, miðað við að aðeins 120,000 hermenn eru staðsettir í Írak. Það gerir að um 10% eru særðir eða látnir. Ekki gott mál fyrir mitt land.

Fimmtudagur 2. September, 2004
Ræða Bush í kvöld
Þetta var barasta ágæt ræða hjá karlinum. Hann hefur æft hana vel. Og undirspilið var vel undirbúið eins og þetta auglýsingatrix "flip-flop, flip-flop, flip-flop, flip-flop..." gegn Kerry sem er búið að brenna í heila saklausra Fox5 kúreka og þeirra sem trúa á mátt fánans. Svo voru spjöldin vel synkróniseruð í takt við ræðuna og allur bragur eins og í sönnu Texas sértrúarhópasjónvarpi.
En eitt angrar mig svolítið sem er þessi samanburður hans á ástandinu í Írak og eftirstríðsárum Þýskalands. Nasistar byrjuðu það stríðið og í Nuremberg réttarhöldunum var einmitt aðal glæpurinn, það að hafa hrundið af stað sjálfu stríðinu. Fáir draga í efa "hetjuskap" og málstað vesturveldanna gegn nasisma- og fasismanum. Írak er bara svo allt öðruvísi dæmi að samanburður er í raun fáránlegur nema innan skilgreiningarinnar good vs evil eða að þjóðernisremba getur komið sér vel sem áróðursvél.
Annað var þessi áminning um að einhver fréttamaður á New York Times sagði 1946 að ástandið eftir stríðið í Þýskalandi væri failure af hálfu Bandaríkjanna. Að bera það saman við fréttamenn dagsins í dag sem skrifa fréttir úr Írak er ekki heiðarlegur samanburður. Fyrir utan þá staðreynd að eftirstríðsár Þýskalands voru alveg ömurleg, sem menn hafa greinilega ekki lært eða hreinlega gleymt, þá er enn einu sinni verið að bera saman ólíka hluti sem eiga lítið sameiginlegt nema í hugum óskhyggjunnar.
Annað sem karl-apinn minntist á var að Írakar höfðu notað gereyðingavopn. Hér gleymdist náttúrulega að hugsa til Hiroshima eða Nagasaki.
En það er þetta hugarfar sem virðist blífa: Ef við látum eins og það sé allt í lagi, þá bara er allt í himnalagi! Var annars eitthvað sem Bush gleymdi að minnast á? Atvinnuleysi? Skortur á heilsutryggingu? Spilling í stjórnkerfinu?

Fyrir utan Repúblíkanaráðstefnuna voru tæpar tvöþúsundir handteknar, langmest friðsamlegt fólk bara að viðra sínar pólitísku skoðanir. Nærri 500 manns voru settir í Pier27, í þar til gerð búr með gaddavír ca 3m x 3,6m á stærð. Og 40 manns á hvert búr. Sumir þurftu að dúsa þarna í meira en 60klst as we speak. Í þessum búrum voru engar dýnur til að sofa á, bara steinsteypt gólf með olíublettum sem kvartað var að færi inn í húðina á fólkinu og valdi útbrotum. Einn sem var settur þarna inn var 16. ára strákur sem hafði farið með hóp repúblíkana en var handtekinn og foreldrar hans vissu ekki hvað hafði orðið um hann. Bloomberg, auðmanna-fasistinn hafði það eitt að segja að "jails are not supposed to be Club Med" svona þýtt sem að fangelsi eigi ekki að vera einhver sólarlandaferð. Heimild: NPR Útvarpið. Svo er greinilega ekkert atriði hjá borgarstjóra krípinu hvort það sé rétt að taka fólk fast bara fyrir að segja skoðanir sínar. Hann er ekkert skárri en Rudy Giuliani hvað þetta varðar.

Leitt að Bandaríkin séu land þar sem menn mega ekki segja sínar skoðanir án þess að vera refsað fyrir það. Og mikið höfðu menn talað um Solzhenitsyn á sínum tíma, að Sovét leyfðu honum ekki að gefa út sínar skoðanir. Ekki sama, Jón og séra Jón. Allavega er þetta ekki eins og í Sovét þar sem menn voru fyrst handteknir og svo skotnir.

Laugardagur 28. Ágúst, 2004
Hringbrautin og strætó
Tók þessa mynd af fallega verkefninu í Vatnsmýrinni í ca. lok Júlí. Þarna er verið að leggja 6 akreina bensín-drullupestahraðbraut úr engu í ekkert fyrir gríðarlega fjármuni. Ég bara spurði sjálfann mig, er ekki betra að nota þessa gríðarlegu peninga í strætó-uppbyggingu og leyfa Vatnsmýrinni að vera í bili sem grasmóa? Af hverju vera að eyða opinberum fjármunum í óþarfa vegalagningu sem er þjónusta við almenna borgara en stefna að einkavæðingu strætó sem er líka þjónusta við almenna borgara, sem oft eru að sligast undan bílreksturs-reikningunum. Meðvitað eða ekki.

Strætó var ókey í notkun. Notaði hann aðallega frá Kringlunni niður í miðbæ og það var alveg jafn fljótlegt og að fara á einkabíl. Og maður gat lesið blöðin eða bók á meðan. Veit ekki með úthverfin en það er vel hægt að gera strætó þannig að hann virki fyrir alla höfuðborgarbúa. Rekstur einkabíls kostar jú á bilinu 0.5-1.5 milljón á ári og það eru margar íbúðirnar á einni æfinni. Þ.e. ef þú sparar 1/2 milljón á ári v/bílakostnaðar, þá með smá fyrirhyggju geturðu eignast eina íbúð á 20 árum. Segi nú ekki ef þú ert með 2 jeppa í rekstri fyrir innanbæjarsnatt.

Ég hef átt bíla og í augnablikinu á ég engann. Er að gera skattskýrslur fyrir fyrirtækið frá sl. ári og sé að bíllinn er gríðarlega dýr í rekstri. Losuðum okkur við hann fyrir 6 mán. Pjúff! Eitt málið er líka að vera ekki að flytja eitthvað út í rassgat (les: úthverfi) og búa í staðinn nær miðkjörnum þar sem strætó kemur oft við. Ef þig vantar svo bíl inn á milli, þá eru leigubílar létt mál og hægt að taka ansi marga fyrir 1 milljón á ári(!) og það með einkabílstjóra, eins og ef maður fer út í búð að versla þungt 2x í mánuði. Spurningin er með bílaleigubíla til að komast út úr bænum, hvað þeir kosta. Hvað um það.

Í staðinn fyrir að gera þessa fáránlegu hraðbraut hefði fyrir sama pening mátt gera skúrk í strætómálum og reiðhjólamálum borgarinnar og reyna að draga úr umferð frekar en bera á borð aukningu umferðar. Vandamálið komið í hring.

Lausnirnar eru frekar skýrar og hafa margar komið fram.
-Tvöföldun starfsmanna/ökumanna strætó.
-Minni og tíðari strætóar í úthverfin, jafnhliða stóru vögnunum á stofnleiðunum.
-Betri strætóskýli byggð af íslendingum sem kunna á veðráttuna. Þessi sem nú eru notuð eru ekki einu sinni vindheld og algert prump.
-Strætó greiddur með skattpeningum, t.d. með óvinsælum skatti á stóra jeppa og annari tilgangslausri þungaumferð. Ef hraðbrautir eru lagðar innan borgarmarka 100% fyrir skattfé, þá eiga strætisvagnar líka að vera 100% greiddir í gagnum skattfé, hvort tveggja er jú opinber þjónusta við borgara til að koma þeim frá A til B. Duh. Reyndar tel ég að strætisvagnar eigi að hafa forgang fram yfir einkabílinn í þessum málum.
-Net hjólreiðastíga þvert og kruss yfir borgina. Þetta kúplast inn í að geta tekið strætó með reiðhjól í eftirdragi. Með þessari samsetningu komast flestir flest og safna ekki þessu hvimleiða "spiki undir stýri". Sem er algeng sjón í velferðarþjóðfélaginu Stór-Reykjavík.

______________________________________________________

Varðandi "hið illa ríkisvald"!
Það er vissulega rangt að halda fram að ríkið dragi úr framkvæmdarvilja og frumkvæði. Það getur það vel, rétt eins og að vinna á kassa hjá Bónus getur það. Tek sem dæmi lítið þorp úti á landi eins og Djúpavog þar sem Bónus ræður viðskiptunum eða mun ráða öllu eftir einhver ár. Ekki væri það þá ríkið að draga úr frumkvæði þorpsbúa til að stofna verslun eða neitt, heldur klíkufyrirtæki sem drepur einkafyrirtæki staðarins. SÍS var eins og einkamonopoly. Hvers vegna í ósköpunum halda menn að seld og keypt fyrirtæki sæki á endanum í annað en einokun?
Sannarlega hefði einkafyrirtæki aldrei farið út í að borga rafmagns- og símalínurnar um landi, vegina, brýrnar, sjónvarpsendurvarpsstöðvar eða mest af þeim stórframkvæmdum sem menn taka sem gefnu í dag. Ég held því fram að menn sem tala um "hið illa ríki" séu hálfgerðir apar í stjórnklefa geimfars, svona eins og Bush. Án ríkisins til að standa í framkvæmdum væru Íslendingar jú bara 3ja heims ríki, enn þann dag í dag.

Laugardagur, 21. Ágúst, 2004
Árás.
Ég hélt að verið væri að gera terroristaárás á New York áðan. Miklar sprengingar og læti. Svo gáði ég út um gluggan og úti var hörkurigning, þrumur og eldingar. Oh well.

Þriðjudagur 10. Ágúst, 2004
Klink og Bank og 100 eintök
Þessi tilkynning var í tölvupóstinum mínum frá 5. Ágúst varðandi Trommusóló B1-Lortur Biennale: "Í tilefni sýningarinnar verður gefin út vegleg sýningarskrá í eitt hundrað tölusettum eintökum. Bæklingurinn er hugsaður sem tilvonandi “rarítet” og verður hann seldur á 300 krónur við opnunina."
Skondið að ég var einmitt með svona 100 númeraða bæklinga á 200kr stykkið tveimur vikum áður... þ.e. takmarkað upplag. Það er stokkið með brotlendingu á nef sér að ætla sér að einhver vinna manns verði sjálfkrafa "raritet" og kannski smá prumpulykt af slíkum hugsanahætti? Just thinking...

Allavega tók ég þessa mynd á Fimmtudaginn sl. á Listasafninu á Akureyri. Þar er sýning á verkum íslenskra listamanna "Hagvirkni" sett saman af Aðalsteini Ingólfssyni. Þar kennir margra grasa, m.a. skápur þessi sem ég gerði 1992 og er í eign Guðmundar Franklín og Dísu Árnadóttur. Vinstra megin sést í Dieter Roth stól.

Föstudagur 6. Ágúst, 2004
Sendiráðið
Löbbuðum frá húsi foreldra minna niður í bæ. Leiðin lá í gegnum Þingholtin þar sem farið var m.a. fram hjá Bandaríska sendiráðinu. Ég benti Donnu á að hér væri Bandaríska sendiráðið og varð á orði að rimlar væru bara fyrir öllum gluggum. Hún sagði í gríni að hvar væru nú öryggisverðirnir með vélbyssurnar og svo taldi ég amk 4 myndavélar. Nokkuð mikið virki í friðsömu rólegu hverfi. Svo beint til móts við innganginn komum við fram á barnavagn með sofandi ungbarni. Ég minntist á við Donnu að svona væri gert á Íslandi, börn svæfu úti og þegar framhjá var komið fattaði ég kontrastinn milli virkisins og saklaus barnavagns. Sneri mér því við og smellti af 3 ljósmyndum af sendiráðinu með barnavagninum hinum megin götunnar. Þá kom aðvífandi lúmskur vörður sem bað mig um skilríki. Ég kvað nei við og spurði hvers vegna í ósköpunum. Hann sagði þá vera að fylgjast með ferðum fólks sem tæki ljósmyndir af sendiráðinu. Ég sýndi honum myndirnar og hvernig barnavagninn væri saklaus en sendiráðið vígi, hér væri mikill og áhugaverður kontrast. "Og hér kemur þú". Sjá kauða að neðan. Verð nú fyrir mitt leyti að segja að svona áreyti er stór spurning, að maður megi ekki taka ljósmyndir af barnavögnum í miðbæ Reykjavíkur án þess að vera spurður að skilríkjum. Æ, gleymdi að spyrja vörðinn hvort hann hafi tékkað á ef myndavél væri í barnavagninum.

Þá er bara að sjá hvort maður verði stoppaður í útlendingaeftirlitinu í JFK! O, ætli það.

Morgunblaðs-grein
Jæja svo var í morgun smá Morgunblaðs-grein eftir J.B.K. Ransu. Sætt af honum að skrifa um sýninguna mína þó hún hafi endað á að kveða verkin mín sem óttalega one-liners. Skemmtilegra er þó að greinin sjálf var hálfgerður one-liner, en fyndnast var þó þegar hann taldi upp kaffibolla frjálshyggjunnar (skúlptúr) sem nytjagrip. Hef sjálfur alltaf sens fyrir svona húmor. Annars er orðið one-liner ekki voða djúpt orð, reyndar orð sem var mikið notað hjá NYC elitu-klíkunum í Columbia ca 1988 þegar ég var þar við nám. Fannst orðskrípið frekar vera notað meðal þeirra sem ekki nenntu að setja sig inn í hugsanir hugverkanna og kenndu þau við þann yfirborðskennda skilning sem frá lesandanum kom í staðinn fyrir að hugsa um það sem í verkunum fólst. Annað mjög skondið við krít Ransu var að sett var inn mynd af skúlptúr en ekki nytjagrip. Kannski er vandamálið svona frasa-tal. Hér er greinin. Það minnir mig allt í einu (óskylt) á Pólskann mann að nafni Vojchek Lesnikowski [sp.] sem einu sinni vann hjá LeCorbusier. Sá kappi kom oft í arkitektúr-krít í Milwaukee, þá með miklum vindgangi og prumpustælum, svona "I am here, finally" týpa. Einn af hans frösum var að "theg is no kultjög in Amegiga". Hann greinilega missti af heilmiklum kúltúr í ferð sinni um McDonalds og Dunkin Donuts. Enda þarf oft að hugsa svolítið um hlutina til að ná meiningu þeirra eða að bera sig eftir þeim hlutum sem á annað borð hafa merkingu í stærra samhengi. Það virðist nægja í dag að líta á hlutina í nokkrar sekúndur án þess að melta efnið nægilega. Þetta er að sjálfsögðu einkenni á þessum neytenda kúltúr sem er eins og krabbi á allri dýpt í vinnu og bannar bæði frumlegheit (Verk sem fara út fyrir setta "akademískt PC" ramma) og annað en það sem er markaðssett með trompettum, rakettum, blöðrum og öðrum sölubrellum.

Fimmtudagur

Sunnudagur 1. Ágúst, 2004
Skaptafell
Komum við á Skaftafelli á leið austur, hellidemba alla leið. Í Skaftafelli voru ekki seldar regnkápur, stígvél, gashylki eða tjaldhælar, heldur bara ónothæft krapp á borð við lyklakippur með mynd af mikka mús, t-shirts með myndum af lundum og bláa lóninu, víkingabrúður og svo lopatreflar. Ekki var heldur neitt kaffi selt þarna nema eitthvað vélaskolp e-s clever kaffivéla-innflytjanda. Kona útskýrði að fólk vildi nefnilega ekki kaffi sem hefði staðið á hitapottinum í klukkustund. Þeir hafa víst ekki enn uppgötvað kaffibrúsann þarna í Skaftafellinu, eða var það Skaptafelli?